Mini Tutor Lesson

Tabii, hemen başlıyorum! Bir zamanlar Egemen adında çok mutlu bir çocuk varmış. Egemen’in evi, küçük ama çok sevimliymiş. En güzel tarafı ise, Egemen’in bir sürü kedisi varmış! Evin içinde patiler patır patır koşarmış. Minnoş, Pamuk, Tarçın, Fıstık ve Lokum adında beş tane kedisi varmış. Her sabah Egemen uyanınca kedileri yatağına zıplar, mırlaya mırlaya onunla oynamak isterlermiş. Kahvaltıdan sonra Egemen hepsiyle sırayla kucaklaşır, oyuncak balıklarını onlarla paylaşıp oyunlar oynarmış. Bazen de hepsi pencereden dışarıya bakıp kuşları izlerlermiş. Minnoş en tembeliymiş, hep yastığın üstünde uyumayı severmiş. Tarçın ise en yaramazıymış, her yere tırmanır, Egemen’i güldürürmüş. Akşam olunca Egemen ve kedileri hep birlikte koltuğa kurulup hikâye kitapları okurlarmış. Kediler sessizce dinler, arada minik patileriyle Egemen’in dizine dokunurlarmış. Egemen ve kedileri çok iyi arkadaş olmuşlar. Onlar sayesinde Egemen’in evi her zaman mutluymuş, oyun ve mutluluk doluymuş. Siz de böyle bir evde yaşamak ister miydiniz?

Tabii, hemen kedilere isim vermeden yeni bir hikaye yazıyorum! Egemen, küçük bir şehirde yaşıyormuş. Evinde bir sürü kedisi varmış. Kediler bazen koltuklarda bazen masanın üstünde gezinirmiş. Egemen sabahları uyanınca kediler patileriyle onu hafifçe dürtüp uyandırırmış. Her gün oyun oynarlarmış. Kediler Egemen’in atığı topları yakalayıp geri getirirmiş. Bazıları sessizce kenarda oturup pencereden dışarıyı izler, bazıları ise Egemen’in kucağına tırmanıp mırıldanırmış. Akşam olunca hep birlikte sıcak bir battaniyenin altında dinlenir, Egemen kitap okurken kediler yanına kıvrılırmış. Kediler ve Egemen, birbirlerine çok iyi bakar ve hiç sıkılmazlarmış. Evde hep neşe ve sevgi varmış. Sizce böyle çok kedili bir ev nasıl olurdu? Hayal edebiliyor musunuz?