Tabii, hemen başlıyorum!
Bir varmış, bir yokmuş... Uzayın en parlak yıldızlarının arasında küçük, sevimli bir robot yaşarmış. Adı Zuzu'ymuş. Zuzu'nun büyük, yuvarlak gözleri ve ışıl ışıl gülümsemesi varmış.
Zuzu, her gün uzayda süzülür, renkli gezegenleri ziyaret edermiş. En çok da mavi yıldızlı gezegeni severmiş. Orada zıp zıp zıplayan küçük uzay tavşanlarıyla oynarmış.
Bir gün, Zuzu uzayda yeni bir gezegen keşfetmiş. Bu gezegende tek bir çiçek varmış, ama çiçek susuz kalmış. Zuzu hemen minik suyunu paylaşmış ve çiçek gülümsemeye başlamış.
Zuzu böylece bir gezegende daha dost sahibi olmuş. Her gece yeni arkadaşlarıyla yıldızların altında dans edermiş.
Ve Zuzu her zaman şunu söylermiş: “Paylaşınca mutluluğum çoğalıyor!”
Masal burada bitti, gökyüzünde minik robot Zuzu hâlâ mutlu mutlu dolaşıyor! Başka bir masal ister misiniz?