Tamam, Derin’li bir masal olsun. 🧚♀️
Bir varmış, bir yokmuş…
Uzak bir şehirde, meraklı mı meraklı
**Derin** adında bir çocuk yaşarmış.
Derin, gece olunca hep gökyüzüne bakar,
yıldızları saymaya çalışırmış.
Bir gece yine pencereden bakarken
gökyüzünde minicik, mavi bir ışık görmüş.
Işık “vııınn” diye dönmüş
ve Derin’in odasına
pıt! diye konmuş.
Bu, uzaydan gelen
sevimli bir robotmuş.
Adı **Mino** imiş.
Mino kibarca konuşmuş:
“Merhaba Derin, ben uzay robotu Mino.
Yalnız gezegenleri mutlu ederim.
Ama bu gece… seninle arkadaş olmak istedim.” demiş.
Derin çok sevinmiş:
“Hoş geldin Mino!
Ben de yeni şeyler keşfetmeyi çok severim.” demiş.
Mino, Derin’e küçük bir
**yıldız bileziği** vermiş.
“Bunu takarsan,
hayal dünyanda uzaya gidebiliriz.” demiş.
Derin gözlerini kapatmış,
bileziğe hafifçe dokunmuş…
Bir anda ikisi de
yıldızların arasına uçmuş!
İlk gittikleri gezegen
çok sessizmiş.
Ağaç yok, çiçek yok, oyun yok.
Derin hafifçe fısıldamış:
“Bu gezegen bence üzgün.”
Mino başını sallamış:
“Evet, birlikte mutlu edelim mi?” demiş.
Derin hemen yere eğilmiş,
parmağıyla kalp şekli çizmiş.
“Bu gezegenin adı artık
**Neşe Gezegen** olsun.” demiş.
Derin şarkı söylemiş,
Mino ışıklarla dans etmiş.
İkisi birlikte gökyüzüne
renkli balonlar çizmiş.
Birden gezegenin rengi
gri renkten turuncuya,
sonra yeşile dönmüş.
Yerinden renkli çiçekler fışkırmış.
Gezegenin gökyüzü
gülücük şekilli bulutlarla dolmuş.
Mino gülümsemiş:
“Derin, sen harikasın!
Senin hayalin gezegeni değiştirdi.” demiş.
Derin utanarak:
“Beraber yaptık ama.” demiş.
Sonra yıldız bileziği
hafifçe parlamış.
Derin kendini yine odasında bulmuş.
Sabah olunca,
Derin pencereden gökyüzüne bakıp
fısıldamış:
“Görüşürüz Mino,
bu gece başka bir gezegen kurtaralım.”
O günden sonra
Derin her gece hayalinde
uzaya gidip,
Mino ile birlikte
üzgün gezegenlere
**neşe, oyun ve sevgi** götürmüş.
Masal burada bitmiş,
yıldızlar Derin’e gülümsemiş. 🌟
İsterseniz bir sonraki masalda
Derin’e bir **süper güç** verelim.
Ne gücü olsun: uçma gücü mü, görünmezlik mi, hayalleri gerçek yapma gücü mü?
