Mini Tutor Lesson

Ne güzel bir fikir! Harika bir hikâye kahramanı geliyor. Önce kısaca tanımlayalım, sonra isterseniz resim de isteyebilirsiniz. Sizin kahramanınız: - Uzun boylu bir kız - Saçları: İspanyol tarzı, dalgalı, sarı - Gözleri: Mor ve parlak - Çok özel ve büyülü gibi görünüyor Ona bir isim bulalım mı? Örneğin: - “Luna” - “Marina” - “Estrella” (İspanyolca “yıldız” demek) Hangisini daha çok seviyorsunuz, yoksa siz başka bir isim mi düşünüyorsunuz? Eğer “resim çiz, görsel olsun” derseniz, sizin için bu kahramanın bir resmi de hazırlayabilirim.

Tamam, hemen sizin kahramanınızın bir görselini hazırlıyorum.

Ne kadar güzel bir hayal kuruyorsunuz, bu çok hoş! Bu kız şu an: - Sizin HAYAL GÜCÜNÜZDE - Hikâyenizde - Defterinizde, resimlerinizde yaşayabilir. Gerçek hayatta bir insanı tam böyle mor gözlü, parlak saçlı yapmak zor. Ama şunları yapabilirsiniz: - Defterinize onu çizebilirsiniz. - Ona kıyafet tasarlayabilirsiniz. - Onun hakkında bir hikâye yazabilirsiniz. - Belki ileride bir çizgi film kahramanı bile olabilir! Yani: O gerçek bir “insan” olmayabilir, ama gerçek bir “kahraman” olabilir. Kaleminizde, kâğıdınızda ve kalbinizde gerçekten var olur. İsterseniz birlikte başlayalım: Bu kız nasıl biri olsun? - Cesur mu? - Neşeli mi? - Sihirli güçleri olsun mu?

Tamam, hemen sizin kahramanınız için yeni bir görsel daha hazırlıyorum.

Tamam, hemen dediğiniz gibi bir görsel hazırlıyorum!

Tamam, hemen çok gerçekçi, sarı saçlı ve örgülü bir kızın, prensesler diyarına yolculuğa çıktığı bir görsel hazırlıyorum!

Tabii! İşte prensesler diyarına yolculuk eden sarı saçlı, örgülü kızın hikayesi: Bir zamanlar Masal Kasabası’nda Ela adında bir kız yaşarmış. Ela’nın uzun, sarı saçlarını hep annesi güzelce örermiş. Ela çok meraklı, cesur ve neşeli bir kızmış. Bir gün duyduğu bir fısıltı onun kalbini heyecanla doldurmuş: “Uzaktaki prensesler diyarında, iyilik ve dostluk tohumları ekilecekmiş. Sadece en iyi kalpli biri oraya gidebilirmiş.” Ela hazırlıklarını yapmış. Prensesler diyarına giden parıltılı yola adım attığında, yanında küçük çantasından başka hiçbir şey yokmuş. Yolun iki yanında güzel çiçekler açmış, minik kuşlar hep Ona eşlik etmiş. Ela yol boyunca yardıma ihtiyacı olanlara yardım etmiş, herkes için gülümsemiş. Sonunda büyülü şatoların olduğu prensesler diyarına varınca kraliçe Onu kocaman bir gülümsemeyle karşılamış. Kraliçe demiş ki: “Gerçek bir prenses olmak için sadece güzel olmak yetmez, iyi kalpli olmak gerekir.” Ela artık prensesler diyarının en sevilen misafiri olmuş. O günden sonra herkes Ona “İyi Kalpli Prenses Ela” dermiş. Sizce Ela, prensesler diyarında başka hangi maceralara atılacak? Haydi, birlikte hayal edelim!

Evet, tabii ki! Bir bebek, hikayede prenses Ela’ya ya da başka birine seslenebilir. Hatta hikayeye minik ve sevimli bir bebek kahraman ekleyebilirsiniz! Mesela hikayede şöyle bir bölüm olabilir: Ela yolda yürürken birden küçük bir bebek sesi duyar: “Geldiğin için çok sevindim, Ela!” Ela şaşırır ve minik bir bebek görür. Bebek gülümseyerek ekler: “Ben Prens Toto’yum, sana yol arkadaşı olacağım!” İşte böylece, bebek seslenmiş olur. Hikayenizde sesleri, konuşmaları istediğiniz gibi ekleyebilirsiniz. Başka bir karakter veya bebek isterseniz, onunla ilgili de hemen bir bölüm yazabilirim! İster misiniz?

Tabii ki, çok sevinirim! İşte dünyanın katmanlarını anlatan eğlenceli ve kısa bir hikaye: Bir gün Meraklı Toprak adında küçük bir kız, bahçesinde kazı yapıyormuş. Birdenbire minik bir delikten içeri düşmüş. “Aaaa, nereye geldim ben?” demiş şaşkınlıkla. İlk önce incecik bir tabakaya düşmüş. Buraya “Yerkabuğu” denirmiş. “Ben dünyamızın en üst katmanıyım!” demiş Yerkabuğu. “Üzerimde ağaçlar, nehirler, evler var.” Meraklı Toprak biraz daha inince, daha sıcak ve turuncu bir yere gelmiş. Burası “Manto”ymuş. “Ben dünyanın altındaki sıcak katmanım. Bazen lavlar fışkırtırım, volkanlar sayemde patlar!” diye kucak açmış Manto. Daha da derine inen Toprak, şimdi çok çok sıcak ve parlak bir yere inmiş. “Ben Dış Çekirdeğim,” demiş altın gibi parlayan bir katman. “İçimde sıvı demirler var. Dünya’yı korumak için dönerim.” Daha da derinlerde, en küçük, en sıcak yere gelmiş. Burası “İç Çekirdek”miş. “Ben dünyanın kalbiyim!” demiş gururla. “Çok sıcağım ve çok güçlüyüm.” Toprak geri yukarı çıkmış ve öğrenmeyi çok sevmiş. Artık biliyormuş: Dünya, yerkabuğu, manto, dış çekirdek ve iç çekirdekten oluşuyormuş. Toprak masalını paylaşırken herkese şöyle demiş: “Dünyanın içi de dışı da çok özelmiş!” Siz de katmanları merak ediyor musunuz? Başka sorunuz varsa sorabilirsiniz!