Uzayda yaşayan sevimli bir robot masalı gelsin! Rahatça oturun, hayal gücünüzü açın. 🌟
---
Bir varmış, bir yokmuş…
Uzuuun uzuuun zaman önce,
Parlak yıldızların, renkli gezegenlerin olduğu kocaman uzayda
**Mimo** adında sevimli, küçük bir robot yaşarmış.
Mimo’nun gövdesi gümüş rengiymiş,
Gözleri yuvarlak, mavi ışıl ışıl parlıyormuş.
Göğsünde de küçük bir kalp ışığı varmış.
Bu kalp ışığı, iyi şeyler yaptıkça daha parlak yanıyormuş.
Mimo, **Ay’a benzeyen küçük bir uzay istasyonunda** oturuyormuş.
Görevi neymiş biliyor musunuz?
Kayıp oyuncakları bulmak!
Uzayda kaybolan oyuncakları arıyor,
Sahiplerine geri götürüyormuş.
Bir gün, Mimo’nun kulaklarına bir sinyal gelmiş:
“Biiip biiip! Yardım! Oyuncağım kayboldu!”
Bu ses, turuncu bir uzaylı çocuktan geliyormuş.
Adı **Lulo** imiş.
Lulo ağlıyormuş:
“En sevdiğim mavi topum kayboldu!” demiş.
Mimo hemen ayağa kalkmış:
“Merak etme Lulo!
Ben Mimo! Uzayın en sevimli robot kahramanı!
Topunu bulacağım!” demiş.
Mimo roket ayaklarını çalıştırmış:
“Fiuuuuu!” diye hızla boşluğa uçmuş.
Önce **yeşil gezegenin** yanından geçmiş,
Orada zıplayan jöle uzaylıları görmüş.
Sonra **mor halkalı gezegenin** yanından geçmiş,
Orada yüzen kristal balıklar varmış.
Ama mavi top yokmuş.
Mimo düşünmüş:
“Top nereye gitmiş olabilir?”
Tam o sırada, uzakta küçük mavi bir şey parlamış.
“Bu ne olabilir?” demiş.
Mimo yaklaşmış, yaklaşmış, yaklaşmış…
Aaa! Bu bir **mavi topmuş!**
Ama sorun varmış…
Top, küçük bir **meteor yağmurunun** arasındaymış.
Etrafından minicik taşlar geçiyormuş.
Mimo cesurmuş.
Korkmamış.
“Hadi Mimo, dikkatli ol!” demiş kendi kendine.
Hemen plan yapmış:
1. Yavaş gideceğim.
2. Taşlardan kaçacağım.
3. Topu usulca yakalayacağım.
Böylece yavaşça uçmuş,
“Sağa kaç… sola kaç… yukarı… aşağı…”
Ve hop!
Mavi topu iki eliyle yakalamış!
Kalbindeki ışık
“Pırrrt!” diye daha parlak yanmış.
Mimo çok sevinmiş:
“Başardım!” demiş.
Sonra roket ayaklarını tekrar çalıştırmış,
Lulo’nun gezegenine geri uçmuş.
Lulo onu görünce koşmuş:
“Mimooo!” diye bağırmış.
Mimo topu uzatmış:
“İşte, mavi topun! Artık üzülme.” demiş.
Lulo gülmüş:
“Teşekkür ederim Mimo!
Sen uzayın en iyi robot kahramanısın!”
Lulo, Mimo’ya sarılmış.
Mimo’nun kalp ışığı
bu kez kocaman, sıcak, sarı bir güneş gibi parlamış.
O günden sonra,
Mimo ve Lulo çok iyi arkadaş olmuşlar.
Beraber yıldız saymışlar,
Gezegen boyamışlar,
Ve başka kayıp oyuncaklara da yardım etmişler.
Mimo her gece gökyüzüne bakıp şöyle dermiş:
“Birine yardım ettiysem,
kalbim bugün de ışıldadı demektir.”
Onlar uzayda mutlu mutlu yaşarken,
Biz de buradan onlara el sallamışız.
Gökten üç yıldız kaymış:
Biri Mimo için,
Biri Lulo için,
Biri de bu masalı dinleyen sizler için…
Ve masal burada bitmiş. 🌟
---
İsterseniz şimdi:
Bu sevimli uzay robotu Mimo’yu siz çizebilirsiniz.
Mimo’nun gövdesini, gözlerini, kalp ışığını
nasıl yapmak isterdiniz?