Tabii ki, harika bir fikir bu! 🎉
Hadi, uzayda yaşayan sevimli bir robotun kısa masalını anlatalım:
Bir varmış, bir yokmuş…
Uuuupkocaman uzayda, minicik parlak bir gezegen varmış.
Bu gezegende **Piko** adında sevimli, yuvarlak gözlü, gümüş renkli bir robot yaşarmış.
Piko’nun görevi, her gece yıldızları saymakmış.
“Bir… iki… üç… Aaaa, çok parlak bir yıldız daha!” dermiş.
Ama Piko yalnız hissediyormuş.
“Keşke benim de bir arkadaşım olsa” diye içinden geçirirmiş.
Bir gün, uzayda gezerken küçük, mavi bir uzay gemisi görmüş.
İçinden üç meraklı çocuk çıkmış:
**Ali**, **Zeynep** ve **Mert**.
Çocuklar Piko’yu görünce:
“Ne kadar sevimli bir robot!” demişler.
Piko çok sevinmiş:
“Merhaba! Ben Piko. Yıldızları sayıyorum. Siz de yardım etmek ister misiniz?” demiş.
Çocuklar: “Evet!” diye bağırmışlar.
Hep birlikte gökyüzüne bakmışlar:
“Şu yıldız kalp gibi!”
“Şu yıldız kediye benziyor!”
“Şu da gülen yüze benziyor!” diye gülmüşler.
O günden sonra Piko artık yalnız değilmiş.
Her gece çocuklar uzay gemisiyle gelip Piko’ya yıldız saymada yardım ediyormuş.
Piko da onlara yeni yıldız şekilleri gösteriyormuş.
Ve Piko anlamış:
“Gerçek hazine yıldızlar değil, **arkadaşlar**mış…”
Masal burada bitmiş,
uzaydaki robot Piko sizlere
“İyi ki varsınız!” demiş. ✨
İsterseniz şimdi:
• Bu masaldaki robotu siz nasıl çizerdiniz?
• Ona başka bir isim vermek ister misiniz?