Güzel soru — sık karışan fiilimsi eklerini ve onları nasıl ayırt edeceğini kısa, anlaşılır örneklerle göstereyim. Unutma: genelde hangi ek en sonda ise o ek fiilimsi türünü belirler ve cümlede kelimenin neyi nitelediğine (isim mi, sıfat mı, zarf mı) bakarak da doğrularsın.
1) -ken (zarf) ile -an/-en (sıfat) karışması
- -ken → zarf-fiil: "…ken" = “-dığı sırada/iken” (zaman).
- -an/-en → sıfat-fiil: “-en/ -an” = “yapan/olan” (nimi niteler).
Örnek:
Gülürken tombik oldu. (zarf: gülme eylemi sırasında)
Örnek:
Gülen çocuk bahçede. (sıfat: hangi çocuk? gülen çocuk)
İpucu:
-ken “iken/…dığı sırada” demektir; -an/-en ise “yapan/olan” demektir. Cümlede bir ismi niteliyorsa -an/-en’dir.
2) -ince/-ınca (zarf) ile -ken farkı (zaman nüansı)
- -ince/-ınca genelde “-ince/…dığı zaman/olur olmaz” (sıklıkla “-er ermez/as soon as” anlamı da verebilir).
- -ken “iken” ise eşzamanlılık: “aynı anda” vurgusu.
Örnek:
Eve gelince yemek başladı. (eve varıldıktan sonra/varır varmaz)
Örnek:
Eve gelirken yağmur başladı. (eve giderken/aynı anda)
İpucu:
-ince cümlede “sonra/as soon as” anlamı verebilir; -ken ise “aynı anda/iken” dedirir.
3) -ip (zarf) ile -erek/-arak (zarf) ve sıralama farkı
- -ip → ardışık eylem: “bunu yapıp sonra şunu yaptı” (aynı özneyle ve genelde kısa ardışık).
- -erek/-arak → çoğunlukla eylemin yapılış biçeti veya nedenini/araç olarak gösterir; bazen eşzamanlılık da.
Örnek:
Kapıyı açıp çıktı. (önce açtı, sonra çıktı — ardışık)
Örnek:
Kapıyı açarak çıktı. (kapıyı açma eylemi ile çıkma eylemi birlikte/biçim olarak)
Yaygın Hata:
-ip’i özneler farklıyken kullanmak hatadır: "Ali gelip Ayşe gitti." yanlış; doğru: "Ali geldi, Ayşe gitti." veya ayrı cümleler.
İpucu:
-ip özne aynılığı ister; eğer özneler farklıysa ayrı cümle kur.
4) -mak/-mek (mastar) ile -ma/-me ve -ış/-iş (isim-fiil) karışması
- -mak/-mek → mastar/isim-fiil: fiilin isim hali, “…mek” yapmak anlamı (yüklem olarak veya isim grubu).
- -ma/-me ve -ış/-iş → eylemin isimleşmiş halleri (yapma, geliş, alış gibi).
Örnek:
Okumak iyidir. (mastar: eylemin genel adı)
Örnek:
Okuma odası. (isimleşmiş eylem → "okuma" odası adı)
İpucu:
Mastar genelde fiilin sözlük haliyle aynı görünür (-mak/-mek). -ma/-me hem isimleşme hem de bağlamda emir olumsuzluğu (Yapma!) olarak görülebilir; bağlama bak.
5) -miş/-mış/-muş/-müş (sıfat-fiil) vs -mişken (zarf)
- Tek başına -miş sıfat-fiil yapar: “gelmiş olan/gelmiş kişi” → ismi niteler veya isimleşir.
- Sonuna -ken gelince (…mişken) zarf-fiil olur: “zaman/şart” bildirir.
Örnek:
Gelmiş olan misafir erken geldi. (sıfat-fiil: hangi misafir?)
Örnek:
Gelmişken bir çay içsinler. (zarf-fiil: “gelmiş olduğu halde”/neden)**
6) -dik/-dık (sıfat-fiil/isimleşme) örneği
- "-dik" eki geçmiş zaman nitelendirmesi yapar ve hem sıfat-fiil hem isimleştirici olabilir: "gördüğümüz ev" = "gördüklerimiz".
Örnek:
Geldiğimiz gün yağmur yağdı. (sıfat-fiil: hangi gün? geldiğimiz gün)
Genel ayırma yöntemi (pratik sıra)
1. Kelimenin en sonunda hangi ek var? (son ek belirler)
2. Kelime cümlede kime/neyi/neyi nasıl etkiliyor? (isim mi niteleniyor, fiil mi, yoksa cümlenin zaman/şartı mı belirleniyor)
3. Eğer bağlantılı iki eylemse özneler aynı mı? -ip kullanımı için özne aynı olmalı.
4. Anlam nüansına dikkat et: -ken = aynı anda/iken, -ince = sonra/as soon as, -ip = ardışık, -erek = biçim/neden/manner.
Yaygın Hata:
Çoklu eklerde ilk ek görünce karar vermek yanlıştır; en dıştaki (sondaki) fiilimsi ek türünü bul. Ayrıca -ip’i farklı öznelere bağlamak ve -ken ile -ince’yi eş anlamlı sanmak sık görülür.
Daha fazla örnek:
Örnek:
Yemek yedikten sonra dışarı çıktı. → "yedikten" (-dikten) zarf-fiil, zaman bildirir.
Örnek:
Yemek yiyen çocuk masada. → "yiyen" (-en) sıfat-fiil, çocuğu niteliyor.
Umarım bunlar kafa karışıklığını azaltır. Fiilimsi ekini bulmak için önce sondaki eki ve sonra kelimenin cümledeki işlevini kontrol etmeyi alışkanlık haline getir.
🤔 İlgili Sorular:- Bu bilgi gerçek hayatta ne işime yarayacak?
- Hangi cümlelerde -ip kullanamam, örneklerle gösterir misin?
- Fiilimsi eklerini cümlede hızlıca tanımak için uygulayabileceğim kısa bir kontrol listesi var mı?